معرفی جنس ها و گونه های جدید فرامینیفرا بنتیک از سازند قم در برش کلتکه ، جنوب شرق ماه نشان

نویسندگان

1 دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم

2 کارشناس ارشد گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم

چکیده

 
در این مطالعه 129 نمونه از نهشته های سازند قم در برش چینه شناسی کلتکه در جنوب شرق ماه نشان مورد بررسی قرار گرفته‌اند. مقطع چینه شناسی کلتکه با ضخامت 565 متر عمدتاً از سنگ آهک، مارن، ماسه سنگ رسی، شیل آهکی و توف ماسه‌ای تشکیل شده است. این برش با ناپیوستگی فرسایشی در زیر سازند قرمز فوقانی و روی سازند قرمز زیرین قرار دارد. در این مطالعه از میان میکروفسیلهای موجود، فرامینیفرهای بنتیک با توجه به تنوع و فراوانی اهمیت بیشتری داشته ومبنای مطالعه بیواستراتیگرافی قرار گرفتند از فرامینیفرهای بنتیک 55 جنس و 100 گونه تشخیص داده شد که تعداد 27 جنس و51 گونه برای اولین بار از این سازند معرفی شد. با توجه به گونه های شاخص شناسایی شده نظیرBorelis melocurdica, Meandropsina anahensis, Peneroplis farsensis نهشته های سازند قم در برش کلتکه با بیوزون شماره 1 و2 آدامز و بورژا قابل تطبیق است. به این ترتیب سن پیشنهادی برای سازند قم دراین مقطع اکیتانین پسین- بوردیگالین است.
 
 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Introducing new benthic foraminiferal genera and species from the Qom Formation at Kaltekeh section in southeast of Mahneshan

نویسندگان [English]

  • J Daneshian 1
  • M Akhlaghi 2
1 Associate Professor, Department of Geology, Tarbiat Moallem University
2 M.Sc. Tarbiat Moallem University
چکیده [English]

In this study, 129 samples of the Qom Formation in Kaltakeh, southeast Mahneshan, were investigated. The Thickness of Qom Formation in the examined section is 565m and comprises of limestone, sandy limestone, marl, shale and argillaceous limestone. At this locality, the Qom sediments disconformably overlies the Lower Red Formation and underlies the Upper Red Formation. Among the studied microfossils, benthnic foraminifera have more variety and abundance, and 55 genera and 100 species were identified, from which, 27 genera and 51 species are reported for the first time. Based on the identified foraminifera  such as Borelis melo curdica, Meandropsina anahensis, Peneroplis farsensis, the sediments of the Qom Formation in Kaltakeh section is comparable to assemblages zone 1 and 2 of Adams & Bourgeois.Therefore, the age of the Qom Formation in this section is suggested Early Miocene (Late Aquitanian to Burdigalian).
.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Benthic Foraminifera
  • Qom Formation
  • biostratigraghy
  • Mahneshan
  • Early Miocene


فرامینیفرا از کم عمق ترین تا عمیق ترین نقاط در دریاها و اقیانوسها زیست می نمایند و پراکندگی شان تحت تاثیر عوامل محیطی و اکولوژیکی است. بنابراین واضح است که فرامینیفرا وتغییرات تنوع گونه ای آن می توانند به عنوان یکی از بهترین ابزار برای درک و بازسازی محیط های گذشته به کار آید. آنچه مسلم است فرامینیفرا نقش مهمی در درک ارتباط شرایط فیزیکی و شیمیایی زیست شناختی محیط دارند و یکی از با اهمیت ترین تاکسا به خصوص در محیط دریایی و حاشیه دریا به شمار می روند. همچنین با مطالعه این میکرو فسیل ها می توان به نتایج دقیقی در زمینه سن نهشته ها و گسترش چینه شناسی آن دست یافت. در این مقاله تلاش شده است که به معرفی و شناسایی گروههای مختلف فرامینیفرا مربوط به رسوبات میوسن برش کلتکه و کاربرد آنها در تعیین سن نسبی سازند قم بپردازیم. در این برش در 129 نمونه برداشت شده، شامل 25 نمونه نرم و 104 نمونه سخت فسیلهای فراوانی که تعدادی از گونه ها برای اولین بار از این سازند معرفی می شود. (مظفری 1378) در شمال شرق تکاب ( شیخ جابر، موشمپا و اندآباد) به مطالعه بیواستراتیگرافی و لیتواستراتیگرافی سازند قم و لیتواستراتیگرافی سازندهای قرمز زیرین و فوقانی پرداخته است. با وجود نزدیکی این برش ها به برش مورد مطالعه گونه های کمی از این برش ها معرفی شده ، در این مطالعه گونه های جدید با فراوانی و تنوع فراوان برای اولین بار از سازند قم گزارش می شود. اگرچه جنس ها و گونه های فرامینیفرا سازند قم در نقاط مختلف ایران مرکزی در مقالات علمی و پژوهشی ( دانشیان و دزیانی 1383 )، (دانشیان ویزدانی 1385)، ( دانشیان و چگینی1385)، ( دانشیان و درخشانی1387) به چاپ رسیده است اما در این برش تنوع و فراوانی گونه ها بیشتر بوده و در این مقاله فقط به ارائه گونه های جدید پرداخته شده ومطالعه بر روی نمونه های کامل صورت گرفته است.

موقعیت جغرافیایی و راه دسترسی به برش مورد مطالعه:
برش چینه شناسی مورد مطالعه (کلتکه) در جنوب شرق ماه نشان و 64 کیلومتری زنجان قرار دارد. برای دسترسی به این برش باید از جاده زنجان - دندی و از طریق جاده فرعی به منطقه شیخ جابر با مختصات جغرافیای 40, 33 ,36 عرض شمالی و 38, 57 ,47 طول شرقی اقدام نمود (شکل 1). سازند قم در برش کلتکه565 متر ضخامت دارد که با ناپیوستگی فرسایشی در زیر مارن های قرمز سازند قرمز فوقانی و روی کنگلومرای سازند قرمز زیرین قرار دارد. (شکل 2و3) و عمدتا از سنگ آهک، مارن، ماسه سنگ رسی، شیل آهکی و توف ماسه ای تشکیل شده است.

 

 

 

 

 


شکل 1. موقعیت جغرافیایی و راه های دسترسی به برش کلتکه.

 

 


شکل 2. مرز بین سازند های قرمز بالایی و قم در برش کلتکه، نگاه به سمت غرب.

 

 


شکل 3. مرز بین سازند های قرمز زیرین و قم در برش کلتکه، نگاه به سمت غرب.



روش مطالعه
مطالعات در دو مرحله شامل مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی انجام گرفت. نمونه برداری از نمونه های سخت و نرم در روی زمین با فواصل بین 2 تا 7 مترانجام شد. مبنای فاصله در نمونه برداری علاوه بر محتویات فسیلی نمونه ها، تغییرات سنگ شناسی نیز بوده، در محل های که رخساره تغییرات چندانی نشان نمی دادند، فاصله نمونه برداری بیشتر در نظر گرفته شد. در کارگاه تهیه مقطع نازک از نمونه ها ی سخت طی چند مرحله مقطع تهیه شد. نمونه های نرم نیز پس از یک هفته خیساندن در آب و 24 ساعت خیساندن در آب اکسیژنه 10% از روی الک های 35 ،60،100 مش با فشار آب شسته وتوسط اتو کلاو خشک شده و سپس 3 گرم ( از هر الک یک گرم) را وزن کرده (دانشیان و درخشانی1387) و میکرو فسیل های آن در زیر استریومیکروسکوپ جدا شدند. (تعداد فرامینیفرا در بعضی از نمونه ها به1000 عدد هم می رسد) نمونه های سخت با میکروسکوپ نوری معمولی و نمونه های نرم با استریومیکروسکوپ مورد مطالعه قرار گرفتند و سپس بر اساس منابع و مقاله های موجود میکروفسیلها شناسایی و از آنها عکس SEMتهیه شد. پس از تعیین گسترش چینه شناسی میکروفسیل ها در برش مورد مطالعه و رسم نمودارهای مربوطه، نسبت به تجزیه و تحلیل آنها اقدام و سن نسبی سازند قم در برش مذکور بر اساس میکروفسیل های شاخص تعیین گردید.

زمین شناسی عمومی محدوده مورد مطالعه
در زنجان در ناحیه اندآباد – موشمپا، ردیف ضخیمی ازرسوبات تخریبی الیگوسن زیرین و طبقات متناوب قرمز و سبز نئوژن وابسته به محیط های کم عمق و تبخیری وجود دارد که به صورت تپه ‌ماهوری دیده می شود. (Alavi-Naini et al. 1968) این نهشته‌ها را به سه قسمت کنگلومرای قاعده‌ای حدود200 متر سنگ آهک فسیل دار سفید متمایل به زرد و 400 متر مارن های سبز خاکستری و ماسه سنگ تقسیم نمودند. در زمان ته نشست رسوبات سازند قم در این بخش از حوضه ولکانیسم فعالیت زیادی داشته است.‌ آثار این فعالیت به شکل گدازه و نهشته‌های آذر – آواری با ترکیب های مختلف در داخل رسوبات دریایی سازند قم به چشم می‌خورد. در شرق تکاب نیز، سازند قم 1500 متر ضخامت دارد که اغلب آن را ولکانیک ها تشکیل می‌دهند. عدسی‌های آهکی آن همگی دارای سن اکیتانین هستند. هم چنین حدود 100 متر گدازه و توف که در بین سنگ آهک ها و مارن های دریایی قرار گرفته‌اند در شمال غرب ماه نشان رخنمون دارند (رحیم زاده 1373). بر اساس اطّلاعات موجود به نظر می‌رسد محدودة شمالی، شمال شرقی و شرق تکاب بیشتر تحت تأثیر ولکانیسم قرار گرفته و به طرف جنوب سنگ‌های ولکانیکی و آذر آواری نقش کمتری را در حوضة رسوبی به عهده داشته‌اند. تنوع لیتولوژیکی و اختلاف ضخامت نهشته‌های دریایی سازند قم در این ناحیه نشان‌دهندة شرایط مختلف دیرینه جغرافیایی در مکان‌های مختلف است. همچنین فعالیّت‌های ولکانیکی قابل توجّهی که در مکان‌های مختلف این ناحیه دیده می‌شود نشان ‌دهندة شرایط ناپایدار حوضه رسوبی در زمان میوسن پیشین استAlavi-Naini et al. 1982)). مطالعات انجام شده در منطقه ماه نشان، نشان می دهد که نهشته های سازند قم در زنجان کمتر مورد بررسی قرار گرفته است، به عنوان مثال( مظفری 1378) لیتواستراتیگرافی، بیواستراتیگرافی سازند قم و لیتواستراتیگرافی سازندهای قرمززیرین وبالایی را در شمال شرق تکاب مورد مطالعه قرار داده و برای برش های مورد مطالعه خود به طور کلی از چند جنس وگونه فرامینیفرا نام برده است.

بحث
به طور کلی بر اساس شناسایی فرامینیفرها ی بنتونیک و حضور گونه های شاخص در نهشته های سازند قم احتمالا سن نهشته ها میو سن پیشین ( اکیتانین پسین تا بوردیگالین) است. در این تحقیق شناسایی فرامینیفرها با استفاده از منابعی مانند:
Adams & Bourgeois, 1967; Becker & Dusenbury 1958; Henson 1950; Loeblich & Tappan 1988; Mohsenul Haque 1959; Papp & Schmid 1985; Rahaghi 1973, 1980; Todd 1952.
انجام پذیرفت و به طور کلی 55 جنس و100 گونه فرامینیفرها ی بنتونیک شناسایی شدند(شکل 4)که در ابتدا به فهرست جنس ها و گونه های شناسایی شده اشاره می شود سپس به سیستماتیک گونه های جدید پرداخته می شود:


فهرست تاکسونومیکی فرامینیفرهای بنتیک در برش کلتکه

Textulariina
Haplophragmium sp.
Glomospira spp.
Spiroplectinella carinata( d' Orbigny)
Gaudryina mayeriana d′ Orbigny,1846
Textularia departita d' Orbigny, 1846
Textularia laevigata d' Orbigny, 1825
Textularia mariae d' Orbigny, 1846
Textularia sp. cf.T.mexicana(Cushman)
Textularia spp.
Valvulina sp.

Miliolina
Spiroloculina spp.
Schlumbergerina spp.
Quinqueloculina buchiana d' Orbigny, 1846
Quinqueloculina peregrina d' Orbigny, 1846
Quinqueloculina triangularis d' Orbigny, 1846
Pyrgo inornata d' Orbigny,1846
Triloculina gibba d' Orbigny, 1846
Triloculina tricarinata d' Orbigny, 1826
Triloculina trigonula (Lamarck)
Triloculina spp.
Borelis melo (Fichtel and Moll) curdica Reichel, 1937
Dendritina rangi d' Orbigny emend. Fornasini, 1904
Peneroplis evolutus Henson, 1950
Peneroplis farsensis Henson, 1950
Spirolina austriaca d' Orbigny, 1846
Meandropsina anahensis Henson, 1950
Archaias kirkukensis Henson, 1950
Archaias spp.

Lagenina
Dentalina antennula d' Orbigny, 1846
Dentalina elegans d' Orbigny, 1846
Dentalina inornata d' Orbigny, 1846
Nodosaria badenesis d' Orbigny, 1846
Nodosaria guttifera d' Orbigny, 1846
Nodosaria longiscata d' Orbigny, 1846
Nodosaria sp.
Lenticulina clypeiformis d' Orbigny, 1846
Lenticulina culturata (de Montfort)
Lenticulina inornata d' Orbigny , 1846
Lenticulina reniformis d' Orbigny , 1846
Lenticulina vortex (Fichtel and Moll)
Amphicoryna sp.
Lagena striata ( d' Orbigny)
Lagena asperoides Galloway and Morrey, 1924
Guttulina consorbina (Fornasini)
Glandulina ovula d' Orbigny, 1839

Rotaliina
Bolivina digitalis(d' Orbigny)
Bolivina gracilis Cushman and Applin, 1926
Bullimina pupoides d' Orbigny, 1846
Uvigerina pygmaea d' Orbigny, 1846
Uvigerina semiornata d' Orbigny, 1846
Uvigerina mexicana Nuttall, 1932
Reussella spp.
Nodosarella ignota Cushman and Siegful, 1939
Discorbis farishi Cushman and Ellisor, 1932
Discorbis tentoria Todd, 1952
Discorbis sp.
Eponides boueanus d' Orbigny, 1846
Eponides alabamensis Cushman and Meclamery , 1942
Eponides karsteni Reuss, 1855
Eponides crebbsi Hedberg, 1937
Eponides parantillanum Galloway and Heminway, 1987
Eponides umbonatus Reuss, 1926
Neoeponides schreiberi (d' Orbigny)
Cibicides lobatulus (Walker and Jacob)
Cibicides ungerianus d' Orbigny, 1846
Planorbulina spp.
Sphaerogypsina globulus (Reuss)
Asterigerina planorbis d' Orbigny, 1846
Asterigerina rotula(Kaufmann)
Asterigerina spp.
Amphistegina hauerina d' Orbigny, 1846
Eulepidina sp.
Nephrolepidina tournoueri (Lemoine and Douville)
Lepidocyclina sp.
Nonion commune d' Orbigny, 1825
Melonis pomplioides (Fichtel and Moll)
Heterolepa dutemplei (d' Orbigny)
Anomalinoides sp.
Gyroidina soldanii d' Orbigny, 1825
Hanzawaia boueana(d' Orbigny)
Rotalia viennotti Greig, 1935
Rotalia sp.
Ammonia beccarii (Linne')
Elphidium flexuosum(d' Orbigny)
Elphidium fichtelianum (d' Orbigny)
Elphidium obtusa (d' Orbigny)
Elphidium hauerinum(d' Orbigny)
Elphidium granosum(d' Orbigny)
Elphidium sp.1
Elphidium sp.14
Miogypsina spp.
Miogypsinoides sp.
Miolepidocyclina sp.
Bozorgniella qumiensis Rahaghi, 1973
Heterostegina sp.
Spiroclypeus spp.
Operculina complanata (Defrance)
Operculina sp.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



حضور فرامینیفرهای بنتونیک شاخص (Plates 1,2,3 ) مانند:
Ammonia beccarii, Bozorgniella qumiensis, Borelis melo curdica, Cibicides ungeriana, Dendritina ranji, Elphidium, sp.14., Lenticulina vortex, Melonis pompilioides, Triloculina tricarinata, Triloculina trigonula
نشان می دهد که محدوده سنی برش فوق اکیتانین پسین تا بوردیگالین می باشد. به طوری که مرز بین اکیتانین و بوردیگالین بر مبنای اولین حضور Borealis melo curdica در نظر گرفته شد (نمونه شماره10). از آن جایی که تاکنون بایوزوناسیون رسمی برای نهشته های سازند قم ارائه نشده است و از طرفی فونای منطقه مورد مطالعه شباهت قابل توجهی با منطقه زاگرس دارد، از این بیوزوناسیون آدامز و بورژا (Adams & Bourgeois, 1967) مورد استفاده قرار گرفت. بر این اساس، مطالعه مجموعه فسیلی در برش مورد مطالعه نشان داد که نهشته های سازند قم احتمالا قابل مقایسه با بیوزون های) 1و2 (:
1) Borelis melo group - Meandropsina iranica Assemblage Zone
2) Miogypsinoides-Archaias-valvulinids Assemblage Zone
آدامز و بورژا می باشند. گسترش گونه Borelis melo curdicaدر طول برش کلتکه و از طرفی همراه بودن گونه های نظیر:
Archaias kirkukensis, Dendritina rangi, Meandropsina anahensis, Meandropsin iranica , Rotalia viennotti سن نسبی برش انتهای اکیتانین تا بوردیگالین می باشد . در ذیل به توصیف 51 گونه از فرامینیفرا بنتیک که برای اولین بار در سازند قم یافت شده است پرداخته می شود که گونه های Triloculina gibba, Elphidium obtuse, Elphidium hauerinum ,Elphidium flexuosum, با سن اکیتانین پسین وبقیه به سن بوردیگالین می باشد:

Suborder: Textulariina Delag & Herouard, 1896
Superfamily:Spiroplectamminacea Cushman, 1927
Family :Spiroplectamminidae Cushman, 1927
Subfamily: Spiroplectammininae Cushman, 1927
Genus:Spiroplectinella Kiselman, 1927
Spiroplectinella carinata ( d' Orbigny)
Pl. 1 , Figs. 1, 2
1846 Textularia carinata d' Orbigny; p. 247, pl. 14, figs. 32-34
1965 Spiroplectammina carinata Cicha & Zapletalova; S. 102
1985 Spiroplectinella carinata ( d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 86, pl. 80, figs. 1-4


مشخصات : پوسته میکروسفریک دارای پیچش planispiral است. شکل مگا لوسفریک آن مسطح و دو ردیفی است. حاشیه آن لبه دار و دارای کیل است. دیواره آگلوتینه دارد. دهانه بصورت باریک و کمانی است. حداکثر طول پوسته 7/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 4/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp& Schmid ) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است .گونه فوق با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.



family:Verneuilidae Cushman, 1911
Subfamily: Verneuilininae Cushman, 1911
Genus:Gaudryina d′ Orbigny, 1839
Gaudryina mayeriana d′ Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 3
1846 Gaudryina mayeriana d′ Orbigny; p. 245, pl. 14, figs. 26-28
1985 Gaudryina mayeriana d′ Orbigny; Papp and Schmid, p. 86, pl. 79, Figs. 1-4.


مشخصات: پوسته کشیده، تخم مرغی _ پهن و آگلوتینه است. حجره ها به آرامی در دهانه 3 جهته مرتب شده اند . دهانه کمانی و در درون حاشیه ای در حجره آخر قرار دارد. در شکل مگالوسفریک تعداد حجره ها با تعداد کم و در دو ردیف مرتب شده اند. حداکثر طول پوسته 6/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 3/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp& Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. گونه فوق با سن بوردیگالین از برش کلتکه گزارش شده است.

Superfamily: Textulariacea Ehrenberg, 1838
Family: Textularidae Ehrenberg, 1838
Subfamily: Textulariinae Ehrenberg, 1838
Genus: Textularia Defrance, 1824
Textularia departita d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 4
1846 Textularia deperdita d' Orbigny, p. 244, pl. 14, figs. 23-25
1985 Textularia deperdita d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 84, pl. 78, figs. 7-9


مشخصات: پوسته تا حدی بزرگ دو ردیفی و خطوط درز مشخص بوده و شامل 22-16 حجره کوچک هستند. دهانه شکافی وخطوط درز مستقیم تا کمی خمیده بوده وپوسته دارای کیل کم و بیش ضعیفی است. بیشترین طول پوسته 4/1 میلی متر و بیشترین پهنای آن 6/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp& Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Textularia laevigata d' Orbigny, 1825
Pl. 1, Fig. 5
1825 Textularia laevigata d' Orbigny; p, 96, Nr. 20
1985 Textularia laevigata d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 84. pl. 77, figs. 7-9


مشخصات: پوسته تخم مرغی شکل دو ردیفی و پهن با دیواره آگلوتینه ودارای 7 جفت حجره است که حجرات با حاشیه گرد و فاقد کیل می باشد. ارتفاع و پهنای حجرات یکسان است. دهانه به صورت شکافی در قاعده سطح دهانی دیده می شود. دهانه به صورت یک شکاف در سطح دهانی قرار دارد، بیشترین طول پوسته 6/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 2/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید (1985 Papp& Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن میوسن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Textularia mariae d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 6
1846 Textularia mariae d' Orbigny, p. 246, pl. 14, figs. 29-31
1985 Textularia mariae d' Orbigny; Papp & Schmid, p. 86, pl. 79, figs. 5-8.


مشخصات: پوسته باریک و دو ردیفی طویل می باشد. دیواره آگلوتینه و 8 جفت حجره نسبتاٌ باریک و کوتاه با حاشیه کم و بیش تیز می باشند که حالت دندانه ای را ایجاد می کنند. خط درزها خمیده است. دهانه به صورت یک شکاف در سطح دهانی قرار دارد ، حداکثر طول پوسته 7/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 3/0 میلی متر می باشند. این گونه توسط پاپ واشمید( ,1985 Papp& Schmid)با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. همچنین این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه گزارش شده است.

Textularia sp. cf. T. mexicana Cushman
Pl. 1, Fig. 7
1985 Textularia mexicana Cushman; Bolli, Beckmann and Saunders, p. 292, fig. 76


مشخصات: دارای پوسته دو ردیفی و خطوط درز مشخصی می باشد. این گونه دارای 8 جفت حجره می باشد. اندازه حجرات به طور تدریجی افزایش می یابد. حجرات در قسمت ابتدایی جمع شده ولی به سمت راس پهنای آن افزایش می یابد. دارای دیواره آگلوتینه می باشد. خطوط درز کمی خمیده و دهانه به صورت شکافی است. طول پوسته حدود 8/0 میلی متر و پهنای پوسته 5/0 میلی متر است. این گونه توسط(1985) Bolli, Beckmann and Saunders از نهشته های متعلق به میوسن پیشین حوضه Trinidad و حوضه Falcon ونزوئلا گزارش شده است. این گونه از برش کلتکه با سن بوردیگالین شناسایی شد.

Suborder: Miliolina Delag & Herouard, 1896
Family: Hauerinidae Schwager, 1876
Subfamily: Siphonapertiae Saidova, 1975
Genus: Quinqueloculina d' Orbigny, 1826
Quinqueloculina buchiana d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 8
1846 Quinqueloculina buchiana d' Orbigny; p. 289, p. 289, pl. 18, figs. 10-12
1985 Quinqueloculina buchiana d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 99, pl. 93, figs. 1-7.

 


مشخصات: پوسته 5 جهتی و در مقطع عرضی مثلثی است. حجرات به طور مشخص حاشیه تیز دارند. دهانه تخم مرغی و دارای یک دندان دو شاخه مشخص است. بیشترین طول پوسته 5/0 میلی متر و بیشترین عرض آن 2/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Quinqueloculina peregrina d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 9
1846 Quinqueloculina peregrina d' Orbigny; p. 292, pl. 19. figs. 1-3
1985 Quinqueloculina peregrina d' Orbigny; Papp and Schmid, p.101, pl. 96, figs. 1-4.


مشخصات: پوسته 5 جهتی ، کشیده و تخم مرغی در سطح خارجی است. حجرات نسبتاٌ بزرگ است. دارای خط درز مشخص و فرو رفته است. دهانه دارای یک دندان باریک است. بیشترین طول پوسته 3/0 میلی متر و بیشترین پهنا عرض 5/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید (1985 Papp& Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه در برش کلتکه با سن اکتیانین شناسایی شد.

Genus: Triloculina d' Orbigny, 1826
Quinqueloculina triangularis d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 10
1846 Quinqueloculina triangularis d' Orbigny; p. 228, pl. 18, figs. 7-9
1985 Quinqueloculina triangularis d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 99, pl. 92, figs. 4-9


مشخصات: پوسته 5 جهتی است، تا حدی مثلثی در مقطع عرضی است و حاشیه گرد شده است. حجرات نسبتاٌ بزرگ و بر جسته می باشند. دارای خط درز مشخص و فرو رفته و دهانه گرد و با یک دندان می باشد. بیشترین طول پوسته 4/0 میلی متر و بیشترین عرض آن 2/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp& Schmid)با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Genus: Triloculina d' Orbigny, 1826
Triloculina gibba d′ Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 11
1846 Triloculina inornata d′ Orbigny; p. 279, pl. 17, figs. 16-18
1985 Triloculina gibba d′ Orbigny; Papp and Schmid, p.94, pl.86, figs. 5-7; p.95, pl.89, figs. 4-6


مشخصات: پوسته در سطح دهانه مثلثی و گرد شده است. حجرات زاویه دار و در سه جهت می باشند. دهانه نیمه کروی و کوچک است. دارای یک دندان ساده است. حداکثر طول پوسته 5/0 میلی متر و حداکثر پهنا 4/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن اکیتا نین- بوردیگالین از برش کلتکه گزارش شده است.

 

Superfamily: Soritacea Ehrenberg, 1839
Family: Peneroplidae Schultze, 1854
Genus: Spirolina Lamarck, 1804
Spirolina austriaca d' Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig. 12
1846 Spirolina austriaca d' Orbigny; p. 137, pl 7, figs. 7-9
1985 Spirolina austriaca d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 53. pl. 45, figs 1-5


مشخصات: دارای پوسته متقارن پلانی اسپیرال در مرحله جوانی است سپس به صورت کشیده، تک ردیفی طویل وآزاد دیده می شود. ابتدا هر حجره کمی کوچکتر از حجره بعدی خود است.دهانه در مرحله جوانی به صورت کشیده و در نهایت به صورت دایره ای در انتهای حجره آخر دیده می شود.دیواره پورسلانوز است و با کاستا های طولی تزئین شده است.بیشترین طول پوسته 7/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Suborder: Lagenina Delage and Herouard, 1896
Family: Nodosariidae Ehreberg, 1838
Subfamily: Nodosariinae Ehrenberg, 1838
Genus: Dentalina Risso, 1826
Dentalina antennula d′ Orbigny, 1846
Pl.1, Fig.13
1846 Dentalina antennula d′ Orbigny; p.53, pl.2, figs. 29-30
1985 Dentalina antennula d′ Orbigny; Papp and Schmid, p.33, pl.15, figs.7-9


مشخصات:پوسته کشیده، تک ردیفی و انحنادار است. حجرات تخم مرغی و تدریجاٌ به اندازه آنها افزوده می شود. درزها به حالت افقی است. دهانه باز و گرد در قاعده آخرین حجره است. تعداد حجرات 8 حجره ا ست. بیشترین طول پوسته 8/0 میلی متر است و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

 

Dentalina elegans d′ Orbigny, 1846
Pl. 1, Fig.14
1846 Dentalina elegans d′ Orbigny; p.45, pl.1, figs. 52-56
1985 Dentalina elegans d′ Orbigny; Papp and Schmid, p.28, pl.10, figs. 1-5

مشخصات: پوسته تک ردیفی حجره ها مسطح شده است. تعداد حجرات 7 حجره است.خطوط درز به صورت مستقیم است. دهانه گرد و به صورت شعاعی است. بیشترین طول پوسته 7/0 میلی متر است و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Dentalina inornata d′ Orbigny, 1846
Pl.1, Fig.15
1846 Dentalina inornata d′ Orbigny; p.44, pl.1, figs. 50-51
1985 Dentalina inornata d′ Orbigny; Papp and Schmid, p.28, pl.9, figs. 5-8


مشخصات :پوسته طویل و باریک و تک ردیفی است خطوط درز کمی مورب ،کوچکتر و مسطح هستند حجره ها کوچک و دهانه بسته و به حالت شعاعی است. بیشترین طول پوسته 7/0 میلی متر است و بیشترین پهنا 3/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Genus: Nodosaria Lamarck, 1812
Nodosaria badenesis d′ Orbigny, 1846
Pl.1, Fig.16
1846 Nodosaria badenesis d′ Orbigny; p.38, pl.1, figs. 34-35
1985 Nodosaria badenesi d′ Orbigny; Papp and Schmid, p.27, pl.7, figs. 4-8


مشخصات: پوسته کشیده وتک ردیفی شامل 5-4 حجره گلبولی است که از هم جدا می شوند. سطح آنها با 18-15 ریب طویل پوشیده شده است. دهانه مرتفع وکشیده است. حداکثر طول 5/0 میلی متر و حداکثر پهنا 15/0 میلی متر می باشد. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Nodosaria guttifera (d′ Orbigny)
Pl. 2, Fig. 1
1846 Dentalina guttifera d′ Orbigny; p.49, pl.2, figs. 11-13
1985 Nodosaria guttifera (d′ Orbigny); Papp and Schmid, p. 30, pl. 13, figs. 1-6


مشخصات: پوسته تک ردیفی و مستقیم است. حجرات تا حدی تخم مرغی و کشیده است. دهانه گرد و باز است و خطوطی در سطح خارجی حجرات دیده می شود.پوسته از جنس آهک هیالین، منفذ دار، سطح صاف و فاقد تزئینات است. حداکثر طول 9/0 میلی متر و حداکثر پهنا 15/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Nodosaria longiscata d′ Orbigny, 1846
Pl. 2, Fig. 2
1846 Nodosaria longiscata d′ Orbigny; p. 32, pl. 1, figs. 10-12
1985 Nodosaria longiscata d′ Orbigny; Papp and Schmid, p. 23, pl. 3, figs. 1-5

 

مشخصات: پوسته تک ردیفی، باریک و طویل است و حجرات منفرد و طویل هستند. حجره اولیه تا حدی متورم است. عرض حجرات در محل خط درز افزایش می یابد. دهانه انتهایی وگرد است.طول پوسته 2/1 میلی متر و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid)با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

 

Family: Vaginulinidae Reuss, 1860
Subfamily: Lenticulininae Chapman, Parr and Collin, 1934
Genus: Lenticulina Lamarck, 1804
Lenticulina clypeiformis ( d' Orbigny)
Pl. 2, Figs. 3,4
1985 Lenticulina clypeiformis (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 43, pl. 31, figs. 1-5
1988 Lenticulina clypeiformis (d' Orbigny); Loeblich and Tappan, p. 406, pl. 446, figs. 1-12


مشخصات: پوسته عدسی شکل و دارای پیچش پلانی سپایرال اینولوت است، دارای یک پیلار مرکزی کوچک است و حجرات باریک به آرامی مرتب شده اند، دارای کیل ضعیف یا حتی فاقدکیل است. خطوط درز به صورت شعاعی و انحنادار است. دهانه به حالت شعاعی و انتهایی است. این گونه توسط پاپ واشمید ( 1985 Papp & Schmid ) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Lenticulina culturata de Montfort, 1808
Pl. 2, Fig. 5
1808 Robulus cultratus de Montfort; p. 214 (fide Ellis and Messina).
1985 Lenticulina cultrara (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 41, pl. 28, figs. 4-7
1988 Lenticulina cultrara (d' Orbigny); Loeblich and Tappan, p. 406, pl. 446, figs. 1-12

 


مشخصات: پوسته دارای پیچش پلانی سپیرال اینولوت است. دارای یک پیلار مرکزی است.تعداد حجرات در دور آخر 10-6 حجره است. پوسته در حاشیه دارای کیل است. دهانه انتهایی و شعاعی دارد. بیشترین پهنای پوسته 6/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید(1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Lenticulina inornata (d' Orbigny)
Pl. 2, Fig. 6
1846 Robulina inornata d' Orbigny; p. 102, pl. 4, figes. 25-26
1985 Lenticulina inorata (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 43, pl. 33, figs. 6-8


مشخصات:پوسته عدسی شکل با پیچش پلانی سپایرال اینولوت است که حاشیه آن تیز و زاویه دار می باشد. این گونه دارای کیل است. سطح دهانی پوسته کاملاٌ تیز و زاویه دار است. خطوط درز انحنادار دارند. دیواره از جنس آهک هیالین بوده که در بخش نافی دارای برجستگی نافی است. دهانه به صورت شعاعی در حاشیه قرار دارد.بیشترین پهنای پوسته 5/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid ) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Lenticulina reniformis (d' Orbigny)
Pl. 2, Fig. 7
1846 Cristellaria reniformis d' Orbigny; p. 88, pl. 3, figs. 39-40
1985 Lenticulina reniformis (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 40, pl. 25, figs. 5-8


مشخصات: پوسته باریک و فشرده دارای پیچش پلانی سپایرال وکشیده است. اندازه حجرات سریعاٌ افزایش می یابد وخطوط درز به حالت انحنا است. دارای کیل ودهانه شعاعی است. بیشترین پهنای پوسته 6/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Lenticulina vortex (Fichtel and Moll)
Pl. 2, Fig. 8
1798 Nautilus vortex Fichtel and Moll; p. 33, pl. 2, figs. d-i
1985 Lenticulina imperatorial (Fichtel and Moll); Papp and Schmid, p. 44, pl. 33, figs. 4-1
1988 Lenticulina vortex (d'Orbigny); Loeblich and Tappan, p. 406, pl. 446, figs. 1-12


مشخصات: پوسته دارای پیچش پلانی سپایرال است. سطح پوسته مسطح با پیلار مرکزی است. حجره ها به آرامی مرتب شدند. دیواره های حجره به حالت مارپیچی از پیلار مرکزی تا کناره ها دیده می شوند. کیل به صورت بارز و مشخص است. دهانه انتهایی و به صورت شعاعی است. بیشترین پهنای پوسته 6/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

 

Sub family:Marginulininae Wedekind, 1937
Genus : Amphicoryna Schlumberger, 1881
Amphicoryna sp.
Pl. 2, Fig. 9


مشخصات: دارای پوسته کشیده تک ردیفی که در قاعده کمی جمع شده است. عموماٌ در مرحله میکروسفریک حجره های اولیه فشرده شده است. اما بعداٌ با حجره های تک ردیفی ادامه می یابد. در فرم مگالوسفریک حجره جنینی گلبولی است. خطوط درز به صورت مستقیم و مورب است. دیواره آهک هیالین است و سطح آن توسط خطوط طویلی تزئین شده است.دهانه انتهایی و شعاعی که در انتهای ناحیه گردنی قرار دارد .طول پوسته 9/0 میلی متر و بیشترین پهنا 3/0 میلی متر است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.


Family: Lagenidae Reuss, 1862
Genus: Lagena Walker & Jacob, 1798
Lagena striata (d' Orbigny)
Pl. 2 , Figs. 10, 11
1839 Oolina striata d' Orbigny, p. 21, pl. 5, fig. 12
1863 Lagena striata (d' Orbigny) Reuss, p. 327, pl. 3, figs. 44-45
1959 Lagena striata (d' Orbigny) ;Mohsenul Haque, p. 95, pl. 10, figs. 6-13


مشخصات: دارای پوسته ای ازجنس آهک هیالین ومنفذ دار است. تک حجره ای و گلبولی تا تخم مرغی شکل می باشد. این گونه دارای حاشیه گرد است و در قاعده عریض است. در مقطع عرضی دایره ای شکل است . سطح پوسته با کاستا های طویلی پوشیده شده است. تعداد کاستاها20 -25 عدد است. این گونه دارای گردن و دهانه از نوع انتهایی است. طول پوسته 4/0 میلی متر است و بیشترین پهنا 3/0 میلی متر است. این گونه را محسن الحق (Mohsenul Haque 1959) با سن پالئوسن – ائوسن از پاکستان گزارش کرد. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Lagena asperoides Galloway and Morrey, 1929
Pl. 2, Fig. 12
1929 Lagena asperoides Galloway & Morrey, p. 19, pl. 2, fig. 6
1985 Lagena asperoides Bolli and Beckmann and Saunders, p. 336, pl. 63, fig. 12; pl. 87, fig. 27

 

مشخصات :دارای پوسته ای ازجنس آهک هیالین و منفذدار است. تک حجره ای و گلبولی شکل می باشد.این گونه دارای حاشیه گرد است. در مقطع دایره ای شکل است.سطح پوسته دارای خارهای کوچک است .این گونه دارای گردن طویل و دهانه گرد و انتهایی است.طول 45/0 میلی متر و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه توسط(1985) Bolli, Beckmann and Saunders از نهشته های متعلق به میوسن پیشین حوضه Trinidad و حوضه Falcon ونزوئلا گزارش شده است. این گونه از برش کلتکه با سن بوردیگالین شناسایی شد.

 

Family: Polymorphinidae d' Orbigny, 1839
Subfamily: Polymorphininae d' Orbigny, 1839
Genus: Guttulina d' Orbigny, 1839
Guttulina consorbina (Fornasini)
Pl. 2, Fig. 13
1901 Polimorphina sororia Reuss var. consorbina Fornasini, p. 69, textfig. 21
1930 Globulina consorbina (Fornasini) Cushman; Mohsenul Haque, p. 105, pl. 31, fig. 13
1959 Guttulina consorbina (Fornasini); Mohsenul Haque, p. 105, pl. 31, fig. 13


مشخصات: دارای پوسته کوچک، تخم مرغی تا بیضوی کشیده و حجرات تا حدی کشیده و طول آن گسترده تر از عرض آن است و 3 حجره در دور آخر دیده می شود. دارای دیواره ای از جنس آهک هیالین و دهانه انتهایی و شعاعی می باشد.طول پوسته 5/0 میلی متر و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه را محسن الحق (Mohsenul Haque 1956) از پاکستان با سن پالئوسن _ ائوسن گزارش کرده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه گزارش شده است.

Family: Glandulinidae Reuss, 1860
Genus:Glandulina d' Orbigny, 1839
Glandulina ovula d' Orbigny, 1839
Pl. 2, Figs. 14,15
1839 Glandulina ovula d' Orbigny; p 29, pl. 1, figs. 6-7
1985 Glandulina ovula d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 21, pl. 2, figs. 1-6


مشخصات :پوسته گرد ،کشیده و تخم مرغی است و به سمت انتها باریک شده و دهانه شعاعی و انتهایی است. دیواره آهک هیالین است و سطح پوسته صاف است.طول پوسته 5/0 میلی متر وبیشترین پهنا 3/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp& Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

 

 

Suborder: Rotaliina Delag & Herouard, 1896
Superfamily: Bolivinacea Glaessner, 1937
Family: Bolivinidae Glaessner, 1937
Genus: Bolivina d' Orbigny, 1839
Bolivina digitalis ( d' Orbigny)
Pl. 2, Fig. 16
1846 Polymorphine digitalis d' Orbigny, p. 23, pl. 14, figs. 1-4
1985 Bolivina digitalis (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 83, pl. 76, figs. 1-6


مشخصات : پوسته طویل و باریک با دیواره ای از جنس آهک هیالین و حجراتی که در دو ردیف مجاور هم آرایش یافته است.تعداد حجرات در این گونه 10 جفت است که به شکل تقریبا مثلثی بصورت مایل نسبت به هم قرار گرفته اند. حجرات در ابتدا دارای ارتفاع کمتر و بصورت فشرده تر قرار گرفته اند و به سمت سطح دهانی ارتفاع آنها افزایش می یابد. دهانه بصورت حلقه ای در سطح دهانی قرار گرفته است وخط درزها بصورت مایل می باشد.طول پوسته 1/1 میلی متر وبیشترین پهنای آن 25/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید (1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Bolivina gracilis Cushman and Applin, 1926
Pl. 3, Fig. 1
1926 Bolivina gracilis Cushman & Applin, p. 167, pl. 7, fig. 1
1985 Bolivina gracilis Cushman & Applin; Bolli, Beckmann and Sunders, p. 341, pl. 53, fig. 17.


مشخصات :پوسته کشیده دو ردیفی با حاشیه گرد شده است. به تدریج اندازه حجرات افزوده می شود و سطح حجرات صاف است. خطوط درز برجسته هستند، خصوصاٌ در محل لبه های کناری پوسته که باعث ایجاد ساختار زیگزاگ مانند شده اند. تعداد حجرات در این گونه 11 جفت می باشد که به شکل تقریبا مثلثی و به صورت مایل نسبت به هم قرار گرفته اند. طول پوسته 7/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 2/0 میلی متر است. تفاوت این گونه با Bolivina digitalis دراندازه طول است که با هم متفاوتند. این گونه توسط بولی و همکاران( et al.1985& (Bolli با سن الیگوسن آغازین – میوسن میانی از نواحی مختلف دنیا گزارش گردیده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Family: Buliminidae Jones, 1875
Genus: Bullimina d' Orbigny, 1826
Bullimina pupoides d' Orbigny, 1846
Pl. 3, Fig. 2
1846 Bullimina pupoides d' Orbigny, p. 185, pl. 11, figs. 11-12.
1985 Bullimina pupoides d' Orbigny; Becker and Dusenbury, p. 29, pl. 3, fig. 22
1985 Bullimina pupoides d' Orbigny; Bolli and Beckmann and Saunders, p. 349, pl. 53, figs. 21; pl. 78, figs. 26-27


مشخصات : دارای پوسته مخروطی شکل و سه ردیفی و دیواره ای از جنس آهک هیالین می باشد پوسته در این گونه کشیده می باشد و در برش عرضی گرداست. جوانب پوسته محدب و در دو انتها جمع شده است. حجرات مشخص که طول و عرض آنها تقریباً با یکدیگر برابر است. اندازه حجرات به سمت رأس پوسته افزایش می یابد . خط درزها خمیده می باشند سطح پوسته صاف است . دهانه کوچک عدسی شکل است و در حاشیه داخلی حجره انتهایی می باشد.طول پوسته 5/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 3/0 میلی متر است. این گونه توسط بولی وهمکاران
(et al . 1985 Bolli ) باسن الیگوسن آغازین – میوسن میانی از نواحی مختلف دنیا گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Family: Uvigerinidae Haeckel, 1894
Subfamily:Uvigerininae Haeckel, 1894
Genus: Uvigerina d' Orbigny, 1826
Uvigerina pygmaea d' Orbigny, 1846
Pl. 3, Fig. 3
1846 Uvigerina pygmaea d' Orbigny; p.190, pl. 11. figs. 25,26
1985 Uvigerina pygmaea d' Orbigny; Papp and Schmid; p. 131, pl. 5, fig. 4


مشخصات : پوسته بزرگ و سه ردیفی است. دیواره از جنس آهک هیالین است. حجرات محدب و باrib های طولی و سینوسی مشخص تزئین شده اند. دهانه گرد انتهایی و در روی گردن کوتاه د ر راس حجره انتهایی قرار گرفته اند. حداکثر طول پوسته 85/0 میلی متر و حداکثر پهنای پوسته 5/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید (1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Uvigerina semiornata d' Orbigny, 1846
Pl. 3, Fig. 4
1846 Uvigerina semiornata d' Orbigny, p. 189, pl. 77, figs. 23-24
1985 Uvigerina semiornata d' Orbigny, Papp and Schmid, p. 74, pl. 64, figs. 6-10


مشخصات : دارای پوسته متوسط ،کشیده و سه ردیفی است. دیواره از جنس آهک هیالین است.طول پوسته حدودا 2 برابر عرض آن است و دو انتهای پوسته جمع شده است.سطح پوسته توسط کوستاهای طولی ، کمی برجسته پوشیده شده اند. دهانه گرد در راس حجره انتهایی است. حداکثر طول پوسته 5/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 3/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید ( 1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Uvigerina mexicana Nuttall, 1932
Pl. 3, Fig. 5
1932 Uvigerina mexicana Nuttall, p. 22, pl. 5, fig. 12
1985 Uvigerina mexicana Nuttall; Bolli, Beckmann and Saunders, p. 355, pl. 54, fig. 21, pl. 81, fig. 21


مشخصات: دارای پوسته کوتاه و سه ردیفی است.دیواره از جنس آهک هیالین می باشد. طول پوسته 2 برابر عرض است.دراین گونه کوستا با اندازه متوسط در سطح پوسته دیده می شود. قسمت مرکزی عریض تر از قسمتهای دیگر است دهانه در رأس حجره انتهایی است و اندازه حجره ها به سمت دهانه در حالت افزایش است. حداکثر طول پوسته 5/0 میلی متر و حداکثر پهنای آن 25/0 میلی متر است.تفاوت این گونه با دوگونه قبلی در کوتاه بودن گردن و حجرات به سمت انتها کشیده تر هستند. این گونه توسط بولی و همکاران(1985. ( Bolli et al شناسایی شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Family: Pleurostomellidae Reuss, 1860
Subfamily: Pleurostomellinae Reuss, 1860
Genus: Nodosarella Rzehak, 1895
Nodosarella ignota Cushmun and Siegful, 1939
Pl. 3, Fig. 6
1939 Nodosarella ignota Cushmun and Siegful, p. 30, pl. 6. fig. 21
1959 Nodosarella ignota Cushmun and Siegful; Mallory, p. 221, pl. 18, figs. 23 a,b


مشخصات: پوسته کشیده و در برش عرضی دایره ای است دارای 5 حجره است که حجرات مسطح، تک ردیفی و شیاردار است. خطوط درز مستقیم و افقی و فشرده است. دیواره آهک هیالین است. دهانه انتهایی و به صورت کشیده و کمان خطی است. طول پوسته 8/0 میلی متر و بیشترین پهنای پوسته 2/0 میلی متر است. این گونه توسط مالوری Mallory 1959)) از رسوبات متعلق به نئوژن آغازین ناحیه کالیفرنیا گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Superfamily: Discorbacea Ehrenberg, 1838
Family: Discorbidae Ehrenberg, 1838
Genus: Discorbis Lamarck, 1804
Discorbis tentoria Todd,1952
Pl. 3, Fig. 7
1952 Discorbis tentoria Todd; p. 35, pl. 5, fig. 4


مشخصات: پوسته تروکواسپایرال مقعر - محدب می باشد.حاشیه پوسته گرد شده تا نیمه تیز تقریبا لوبه و دارای کیل ضعیف است .دارای 4 حجره در دور آخر که اندازه آنها سریعا اضافه می شود. سطح شکمی محدب اما در بخش نافی کمی فرورفته و سطح پشتی تقریبا مسطح می باشد. خطوط درز در سطح پیچشی خمیده و در سطح نافی کاملا مورب و خمیده است.دهانه کوچک ودر قاعده حجره آخر قرار دارد. این گونه را تاد(Todd 1952) با سن ائوسن - الیگوسن از می سی سی پی، گزارش کرده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Family: Eponididae Hofker, 1951
Subfamily: Eponidinae Hofker, 1951
Genus: Eponides de Montfort, 1808
Eponides boueanus d' Orbigny, 1846
Pl. 3, Fig. 8
1846 Rotalina boueanus d' Orbigny, p. 152, pl. 7, figs. 25-27
1985 Eponides boueanus d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 58, pl. 48, figs. 7-12


مشخصات: پوسته تروکوسپایرال، دیواره از جنس آهک هیالین و در این گونه ضخیم می باشد. پوسته محدب الطرفین که تحدب سطح شکمی بیشتر از تحدب سطح پیچشی است. ارتفاع دورهای پیچشی به طور مشخص افزایش می یابد. اندازه حجره آخر نسبت به حجرات ماقبل افزایش می یابد. خطوط درز عموماٌ به شکل برجسته و در سطح پشتی منحنی و در سطح شکمی تقریباٌ شعاعی می باشد. حاشیه زاویه دار است. دهانه در بخش شکمی شکاف مانند است. این گونه توسط پاپ واشمید (1985 Papp & Schmid ) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین در برش کلتکه شناسایی شد.

Eponides alabamensis Cushman and McGlamery, 1942
Pl. 3, Fig. 9
1942 Eponides alabamensis Cushman and McGlamery, p.110, pl. 27, figs. 2
1952 Eponides alabamensis Cushman and McGlamery; Todd, p. 39, pl. 5, figs. 15


مشخصات: پوسته محدب الطرفین و نابرابر است. سطح شکمی شدیداٌ محدب و در سطح پشتی کمی بالا آمده است و حاشیه پوسته تیز بوده و دارای کیل است. حجرات مشخص و مسطح در سطح پشتی و در سطح شکمی حجرات متحدالشکل بوده و بتدریج اندازه آنها اضافه می شود. خط درزها در سطح پشتی شدیداٌ مورب و در سطح شکمی انحنادار است.پوسته در سطح پشتی مسطح و صاف و در سطح شکمی برجستگی هایی با ‍‍Costae دیده می شود. دهانه باریک و بصورت یک باز شدگی در سطح شکمی و در حاشیه آخرین حجره است. این گونه را تاد(Todd 1952) با سن ائوسن -الیگوسن از می سی سی پی، گزارش کرده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Eponides karsteni Reuss, 1855
Pl. 3, Fig. 10
1855 Eponides karsteni Reuss, p. 273, pl. 9, figs. 6a-c
1959 Eponides karsteni Reuss; Mohsenul Haque, p. 145, pl. 7, figs. 7a-c


مشخصات: پوسته نیمه کروی و محدب الطرفین مخروطی با پیچش ترو کوسپایرال است. دارای حاشیه تیز و کیل آشکار در حاشیه صدف است. حجرات مشخص و حدود 8 حجره در دور آخر بوده و اندازه آنها تقریبا برابراست و به تدریج به اندازه آنها اضافه می شود.خطوط درزها مشخص و در سطح شکمی شعاعی و در سطح پشتی در 3 دور آخر مشخص، فرورفته و انحنادار است. دیواره آهک هیالین است دهانه در بخش شکمی شکافی و در قاعده آخرین حجره بین حاشیه و ناف قرار دارد. گونه فوق (Mohsenul Haque 1959) با سن ائو سن- پالئوسن از پاکستان شناسایی شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

 

Eponides crebbsi Hedberg, 1937
Pl. 3, Fig. 11
1937 Eponides crebbsi Hedberg, pl. 92, figs. 1, x120
1995 Eponides crebbsi Hedberg; Bolli, Beckmann and Saunders, p. 240, pl. 55, figs. 16-17


مشخصات: پوسته با پیچش ترو کوسپایرال محدب الطرفین نا برابر، سطح شکمی محدب و سطح پشتی کمی محدب است. 3 دور پیچش در سطح پشتی قابل مشاهده است.10-13 حجره در دور آخر وجود داردکه تا حدی به اندازه آنها اضافه می شود. حاشیه پوسته نیمه زاویه دار با کناره باریک است. خطوط درز واضح که در سطح شکمی سینوسی شکل و در سطح پشتی مستقیم است. دهانه دارای بازشدگی کوچک در قاعده آخرین حجره بین حاشیه و نوک است. این گونه توسط بولی وهمکاران( ( Bolli & et al. 1985 با سن الیگوسن آغازین-میوسن میانی از نواحی مختلف دنیا گزارش شده است.این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Eponides parantillanum
Pl. 3, Fig. 12
1995 Eponides parantillanum Bolli, Beckmann and Saunders, p. 240, pl. 55, figs. 18a-c


مشخصات: پوسته با پیچش ترو کوسپایرال محدب الطرفین نا برابر، تحدب سطح پشتی بیش از شکمی است. حاشیه پوسته نیمه زاویه دار و دارای یک کیل باریک است. دور پیچش 5/3 دور است. خطوط درز مشخص در سطح شکمی عمیقاٌ انحنادار و سینوسی و در سطح پشتی مستقیم و زاویه دار است. دهانه دارای باز شدگی در قاعده آخرین حجره است. دارای ناف عمیق در بخش شکمی است. این گونه توسط بولی و همکاران( (Bolli et al.1985 با سن الیگوسن آغازین- میوسن میانی از نواحی مختلف دنیا گزارش شده است.این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Eponides umbonatus Reuss, 1926
Pl. 3, Fig. 13
1926 Pulvinulina umbonata Reuss, p.749, textfig. 25
1934 Eponides umbonatus Reuss; Cushman, p.130, pl. 17, fig. 4
1958 Eponides umbonatus Reuss, Becker and Dusenbury, p. 40, pl. 5, figs. 2a-2c


مشخصات: پوسته تروکوسپایرال و محدب الطرفین نا برابرکه تحدب سطح پشتی بیش از سطح شکمی است.دیواره از جنس آهک هیالین است. حاشیه محیطی گرد است و دارای کیل باریک است.خطوط درز در سطح شکمی انحنادار و در سطح پشتی مستقیم است. 3 دور پیچشی دارد و دهانه در قاعده آخرین حجره است. ناف فرو رفته دارد.بیشترین پهنا پوسته 6/0 میلی متر است. این گونه توسط (Becker and Dusenbury 1958) با سن الیگو-میوسن از کلمبیا گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Superfamily: Planorbulinacea Schwager, 1877
Family: Cibicididae Schwager, 1877
Subfamily: Cibicidinae Cushman, 1927
Genus: Cibicides de Montfort, 1808
Cibicides ungerianus d′ Orbigny, 1846
Pl. 3, Fig. 14
1846 Cibicides ungerianus d′ Orbigny; p. 157, pl. 8, figs. 16-18
1985 Cibicides ungerianus d′ Orbigny; Papp and Schmid, p. 86, pl. 79, figs. 1-4


مشخصات :پوسته تروکوسپایرال، حاشیه تقریباً تیز و دارای کیل مشخص می باشد .سطح پیچشی تقریباً مسطح است و در نمونه هایی با پوسته بزرگ در قسمت مرکزی دارای یک برجستگی است. مهمترین مشخصه سطح نافی وجود خطوط درز سینوسی شکل است. پوسته ظریف و سطح پیچشی دارای برجستگی های مضرسی در سطح خود می باشد .تعداد حجرات دور آخر 12 عدد می باشد. دهانه آن درون حاشیه ای (interiomarginal ) می باشد. قطرپوسته بین 6/0 میلی متر تا 7/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ و اشمید (Papp and Schmid 1985) از حوضه Vienna اتریش با سن میوسن گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

 

Family: Amphisteginidae Cushman, 1927
Genus: Amphistegina d' Orbigny, 1826
Amphistegina hauerina dُ Orbigny 1846
Pl. 3, Fig. 15
1846 Amphistegina rugosa d’ Orbigny, p. 209, pl. 12, figs. 9-11.
1985 Amphistegina hauerina (d’ Orbigny); Papp and Schmid, p. 76, pl. 67, figs. 8-9


مشخصات: پوسته تروکوسپایرال با محورکوتاه، عدسی شکل، محدب الطرفین و دو سطح پیچشی غیر قرینه می باشند. دارای خطوط درز برجسته و خمیده که گاه زاویه دار و در سطح شکمی در حاشیه دو شاخه می گردد. دهانه بصورت شکاف درون حاشیه ای در سطح نافی دیده می شود. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid ) با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است.این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Superfamily: Nonionacea Schultze, 1854
Family: Nonionidae Schultze, 1854
Subfamily: Nonioninae Schultze, 1854
Genus: Nonion de Montfort, 1808
Nonion commune d′ Orbigny, 1825
Pl. 3, Fig. 16
1825 Nonion commune d′ Orbigny; p. 128, Nr. 20
1985 Nonion commune d′ Orbigny, Popp and Schmid, p. 45. pl. 34, figs. 1-5


مشخصات: پوسته پلانی سپایرال و اندازه حجرات در طول اضافه می شود. سطح نافی فرورفته وخط درزها فرو رفته و انحنا داراست.حاشیه پوسته گرد و کمی لوبه است.دارای 12 حجره در آخرین دورپیچش است.دارای دهانه انتهایی است.طول 4/0 میلی متر و بیشترین پهنا 2/0 میلی متر است. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp& Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است.این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شده است.

Subfamily: Astrononinae Saidova, 1981
Genus: Melonis de Montfort, 1808
Melonis pomplioides (Fichtel & Moll)
Pl. 4, Fig. 1
1798 Noutilus pomplioides Fichtel & Moll, p. 31, pl. 2, figs. a-c
1985 Melonis pomplioides ( Fichtel & Moll); Papp and Schmid, p. 49. pl. 36, figs. 1-6


مشخصات: پوسته دارای پیچش پلانی سپایرال ، اینولوت و متقارن است. جنس پوسته آهک هیالین و سطح آن حفره دار و فاقد تزئینات است. دارای دو ناف عمیق و مشخص است.حجرات کشیده و باریک و 10تا 12 حجره در دور آخر دیده می شود. خطوط درز منحنی بوده و دهانه بصورت کمانی بلند در سطح دهانی مشاهده می شود. این گونه توسط پاپ واشمید( 1985 Papp & Schmid )با سن میوسن از حوضه Vienna اتریش گزارش شده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Genus: Anomalinoides Brotzen, 1942
Anomalinoides spp.
Pl. 4, Figs. 2,3


مشخصات :پوسته تروکواسپیرال با محور کوتاه است. سطح پیچشی به صورت اولوت وتقریبا مسطح وسطح شکمی با تحدب کم می باشد.حجرات تقریبا متورم هستند و خطوط درز در سطح پیچشی و شکمی منحنی و عمیق است. ناف کوچک و عمیق است. دیواره آهک هیالین است. دهانه درون حاشیه ای کمانی که تا سطح پشتی در حد فاصل حجره انتهایی ودور قبل نیز امتداد یافته است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

 

Family: Gavelinellidae Hofker, 1956
Subfamily: Gavelinellinae Hofker, 1956
Genus: Gyroidina d' Orbigny, 1826
Gyroidina soldanii d' Orbigny, 1825
Pl. 4, Figs. 4,5
1825 Gyroidina soldanii d' Orbigny; p. 112, Nr. 5
1985 Gyroidina soldanii d' Orbigny; Papp and Schmid, p. 6., pl. 50, figs. 4-9

مشخصات: ضخامت پوسته زیاد و تروکوسپایرال با سطح پشتی محدب- مسطح و سطح شکمی به شدت ‌محدب می باشند . ناف فرو رفته است . سطح پشتی اولوت شامل دو و نیم دور پیچشی است .سطح شکمی اینولوت وتعداد حجرات دور آخر10 تا 11 حجره است .دهانه به حالت شکافی و درون حاشیه ای در سطح شکمی است . خطوط درز در سطح شکمی به صورت شعاعی و در سطح پشتی منحنی شکل است . این گونه توسط پاپ واشمید (‌Papp and schmid 1985 )‌ از حوضه Vienna اتریش باسن میوسن گزارش شده است .این گونه در برش کلتکه باسن بوردیگالین شناسایی شده است.

Genus: Hanzawaia Asano, 1944
Hanzawaia boueana (d′ Orbigny)
Pl. 4, Fig. 6
1846 Nonionina boueana d′ Orbigny; p. 108. pl. 5, figs. 11-12
1985 Hanzawaia boueana( d′ Orbigny); Papp and Schmid, p. 45, pl. 35, figs. 1-5


مشخصات: پوسته با پیچش تروکوسپایرال، نا متقارن و محدب تا مسطح است. سطح پشتی نسبتاٌ محدب و دارا ی مرکزی واضح می باشد. در حالیکه سطح شکمی مسطح است. تعداد حجرات دور آخر 10-12 عدد و حجره انتهایی محدب است. خطوط درز ضخیم و خمیده می باشد. دیواره آهک هیالین و نسبتاٌ منفذ دار است. دهانه اولیه و درون حاشیه ای و استوایی است. دهانه ثانویه نیزدر اطراف ناف قراردارد. این گونه را پاپ و اشمید(Papp & Schmid 1985) از حوضه vienna اتریش با سن میوسن گزارش کرده است. این گونه با سن بوردیگالین از برش کلتکه شناسایی شد.

Family: Elphidiidae Galloway, 1933
Subfamily: Elphidiinae Galloway, 1933
Genus: Elphidium de Montfort, 1808
Elphidium flexuosum, ( d'Orbigny)
Pl. 4 , Fig.7
1846 Polystomella flexousa d'Orbigny: p. 127, p1. 6, figs. 15-16
1985 Elphidium flexousum (d'Orbigny); Papp and Schmid, p. 57, p. 41, figs. 1-4


مشخصات : پوسته با پیچش پلانی اسپایرال دارای اندازه متوسط تا بزرگ است . حاشیه پوسته گرد شده است و مشخصاٌ دارای کیل است. دهانه بصورت کمانی درسطح شکمی به طور وسیع گسترش یافته است . در سطح شکمی توده مرکزی دیده می شود و سپتاها دارای خمیدگی داسی شکل و رابط های سپتای (retral process) مشخص می باشند.خطوط درز انحنادار و بصورت برجسته است. ( Papp and Schmid 1985) این گونه را از حوضهVienna در اتریش باسن میوسن گزارش کرد. این گونه در برش کلتکه با سن اکیتانین شناسایی شد.

 

Elphidium obtusa (d' Orbigny)
Pl. 4, Fig. 8
1846 Polystomella obtusa d' Orbigny; p. 124, pl. 6, figs. 5-6
1985 Elphidium obtusa (d' Orbigny); Papp and Schmid, p. 50, pl. 39, figs. 5-6


مشخصات: پوسته عدسی شکل با پیچش پلانی سپایرال، اینولوت و دیواره از جنس آهک هیالین است.بدون پیلار مرکزی است.سپتا دارای خمیدگی داسی شکل و رابطهای سپتای مشخص می باشد، دهانه بصورت کمانی در قاعده سطح دهانی قرار دارد. ( Papp and Schmid 1985) این گونه را از حوضه Vienna در اتریش باسن میوسن گزارش کرد این گونه در برش کلتکه با سن اکیتانین شناسایی شد.

Elphidium hauerinum (d' Orbigny)
Pl. 4, Fig. 9
1846 Polystomella antonina d' Orbigny; p. 128, pl. 6, figs. 17,18
1985 Elphidium hauerinum (d' Orbigny); Papp and Schmid, P. 51, pl. 41, figs. 5-10


مشخصات: پوسته پلانی سپایرال عدسی شکل و اینولوت، با اندازه متوسط تا بزرگ می باشد. حاشیه پوسته گرد شده و تا حدی لوبه می باشد. دارای دیواره ای از جنس آهک هیالین و نمای جانبی تخم مرغی و فاقد کیل است. تعداد حجرات دور آخر 9 تا 12 عدد می باشد که اندازه آنها به تدریج افزایش می یابد. سپتاها ضخیم و عریض که توسط رابط های سپتایی (retral process) مشخص می باشند. فاقد پیلار مرکزی است. منافذ سطح پوسته متوسط تا بزرگ و عمیق می باشند. دهانه به صورت یک کمان در سطح دهانی می باشد. ( Papp and Schmid 1985) این گونه را از حوضه Vienna در اتریش باسن میوسن گزارش کرد این گونه در برش کلتکه با سن اکیتانین شناسایی شد.

نتیجه
1- این برش با ضخامت 565 متر با ناپیوستگی فرسایشی در زیر و روی سازند قرمز فوقانی و قرمز زیرین قرار دارد عمدتاً از سنگ آهک، مارن، ماسه سنگ رسی، شیل آهکی و توف ماسه ای تشکیل شده است.
2- مطالعه فرامینیفرا منجر به شناسایی 55 جنس و 100 گونه فرامینیفرا بنتیک شد که 27 جنس و51 گونه برای اولین بار در سازند قم معرفی شد.
3- بر مبنای حضور و گسترش چینه شناسی سن نهشته های سازند قم احتمالا" اکیتانین پسین تا بوردیگالین است. این سن بر اساس حضور گونه شاخص Borelis melo curdica تعیین شده است.با توجه به بایوزوناسیون آدامز و بورژا (Adams and Bourgeois 1967) از نمونهK10 تا انتهای برش قابل انطبا ق با بیوزون(1) Borelis melo group - Meandropsina iranica Assemblage Zone و قبل از آن قابل انطباق با بیوزون (2) Miogypsinoides-Archaias-Valvulinid Assemblage Zone می باشند

 

1- دانشیان، ج.، و ع.، چگینی، 1385، زیست چینه شناسی نهشته های سازند قم در شمال خاور و جنوب خاور سمنان، سال شانزدهم، شماره 62، مجله علوم زمین سازمان زمین شناسی.

2- دانشیان، ج.، و م.، درخشانی، 1387، پالئواکولوژی روزن بران سازند قم دربرش قصر بهرام، دامنه های شمال غربی سیاه کوه، واقع در جنوب گرمسار، جلد 3- شماره 1، مجله پژوهشی دانشگاه اصفهان (علوم پایه).

3- دانشیان، ج.، و س.، دزیانی، 1383، مطالعه بیواستراتیگرافی فرامینیفرای سازند قم در برش سرخ ده، جنوب شرق آشتیان، مجله علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی.

4- دانشیان، ج.، و ه.، یزدانی، 1385، مطالعه گسترش چینه شناسی فرامینیفرای بنتونیک سازند قم در غرب ساوه، جلد 25، شماره 3، مجله پژوهشی علوم پایه دانشگاه اصفهان.

5- رحیم زاده، ف.، 1373، زمین شناسی ایران,  الیگوسن،  میوسن،  پلیوسن،  طرح تدوین کتاب زمین شناسی ایران،  شماره12، سازمان زمین شناسی کشور.

6- مظفری،  ب.، 1378، بیواستراتیگرافی و لیتواستراتیگرافی سازند قم و لیتواستراتیگرافی سازند های سرخ فوقانی و پایینی در شمال شرق تکاب (شیخ جابر، موشمپا و اندآباد)، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی.

7- Adams, T. D. and F., Bourgeois, 1967, Asmari biostratigraphy Iran. Oil Oper. Co., Geol. Explor. Div., Report no. 1074, pp. 1-37, unpublished.

8-    Alavi-Naini, M., and S. M., Amidi, 1968 - Geology of Western Part of Takab

       Quadrangle, Geol. Surv. Iran. Note no. 49, 98p.

9- Alavi-Naini, M. , Hajian, J., Amidi, M.and M. H. Bolourchi, 1982, Geology of Takab – Saein- Qaleh, Geol. Surv. Iran. Rept. No, 50, 99p .

10- Asano, K., 1944, Hanzawaia, a new genus of foraminifera from the Pliocene of Japon. Geol.Soc.Japan, Jour., vol.51,no.606, p.97-99, pl.4.

11-        Becker, E. and A. N., Dusenbury, 1985,  Mio- Oligocene ( Aquitanian) Foraminifera from the Goajira Peninsula, Colombia, pp.1-8.

12- Bolli, H. M., Beckman,  J. P.  and J., Saunders, 1985, Benthic foraminiferal biostratigraphy of the south Caribbean region, Cambridg university press.

13- Brotzen, F., 1942, Die Foraminiferengattung Gavelinella nov. gen. und die systematic der Rotaliiformes. Server.Geol. Unders., Avh., vol. 36. no. 8, ser. C, no. 451, pp.1-60, pl. 1, text-figs. 1-18.

14- Chapman, F., Parr, W. J. and A. C., Collins, 1934, Tertiary foraminifera of Victoria, Australia-The Balcombian deposits of Port Phillip, Part III, Journal of the Linnaean Society of London, Zoology v.38, p. 553-577.

15- Cicha , I., and I. Zapletelova, 1965, Die vetreter der famlie Textulariidae ( Foraminifera- Protozoa) aus dem Miozoan der westkarpaten.Sbornik Gedogickych Ved, paleontology, rada v. 6, p. 99-148.

16- Cushman, J. A., 1917, A monograph of the foraminifera of the North Pacific Ocean. pt. 6. Miliolidae , Bull. U. S. Nat. Mus., v. 71(6), p. 1-108.

17- Cushman, J. A., 1927, An outline of are-classification of the foraminifera. Cushman lab. foram. Rese.Contr., v. 3, p. 1-107.

18- Cushman, J. A., 1933, Foraminifera their classification and economic use. Spec. Pub. Cushman lab. foram. Rese.Contr., v. 12, p. 78 - 89.

19- Cushman, J. A., 1936, Some new species of Elphidium and realated genera. A monograph of the foraminiferal family Nonionidae, Cushman lab. foram. Rese.Contr., v. 12, p. 78 - 89.

20- Cushman, J. A. and Applin, E. R., 1931,Texas Jackson foraminifera . Am. Assoc. pet. Geol. Bull., v. 10(2),  p. 154-189,  pls.  6-10.

21- Cushman, J. A., and Siegful 1939, A monograph of the foraminiferal family Nonionidae, Prof. Pap. U. S. Geol. Sur., v. 191, p. 1-100.

22- Cushman, J. A. and Ellisorr  A. C., 1945, A foraminiferal fauna of the Anahuac formation , huac formation, Jour, paleo. v. 19, p.  545-572.

23- Cushman, J. A. and Meclamery 1939, New species of foraminifera. Trinidad: Cushman lab. foram. Rese.Contr., v. 10,  p. 3, pp. 71-75.

24- Delage, Y. and Herouard, E,. 1896. Traite de Zoologie Concrete. v. 1, La Cellule et les

protozoaires. Paris: schleicher Freres.

25- Defrance, J. L. M., 1824, Dictionnaire des sciences naturelles, v. 32, moll-morf., Strasbourg: F. G. Levrault.

26- Ehrenberg, C.G., 1838, Uber dem blossen Auge unsichtbare Kalkthierchen und Kieselthierchen als Hauptbestandtheile der Kreidegebirge, Ber. Bekan. Geeig.Verhand. Konig. Preus. Akad. Wiss. Berlin, 1833, p. 192-200.

27- Ehrenberg, C. G., 1839, Uber die Bildung der Kreidefelsen und des Kreidemergels     durch unsichtbare Organismen, Phys. Abhand. Konig. Akad. Wiss. Berlin, 1838, p.  59-147. 

28- Fichtel, L. and Moll, J. P. C., 1798, Testacea microscopica , aliaque minuta ex Argonauta et Nautilus, ad naturam picta et descripta.

29- Fornasini, C., 1904, Illustrazione di specie orbignyane di foraminiferi istitute nel 1826, Mem. R. Accad. Sci. Ist. Bologna, ser. 6, 1, p. 1-17.

30- Galloway, J. J., 1933, A Manual of foraminifera. Bloomington: Principia Press.

31- Galloway, J. J., and C. E., Heminway, 1941, The Tertiary foraminifera of Porto Rico.New York Acad. Sci., Sci. Survey Porto Rico and Virgin Islands, v.3, pt.4, p. 275- 491, pls. 1-36.

32- Galloway, J.J. and M., Morrey, 1929, Alower tertiary foraminiferal fauna from monta, Ecuador. Bull.Am. Paleontal., v. 15, p. 55.

33- Glaessner, M. F., 1937, Die Entfaltung der Forminiferenfamilie Buliminidae, Problemy Paleontologii, Paleontologicheskaya laboratoriya Moskovskogo Gosudarstvennogo Universiteta 2-3, p. 411-422.

34- Greig, D. A., 1935. Rotalia viennotti an important foraminiferal species from Asia Minor and Western Asia. Jour. Paleont., p. 523-526.

35- Haechel, E., 1894, systematische phylogenie. Entwurf eins Naturlichen systems der organismen auf Grrund ihrer stammesyes chichte. Theil 1.Berlin: George Reimer.

36- Hedberg, H.D. 1937. foraminifera of the Middle Tertiary carapita formation of northeastern Venezuela. Jour.pal., vol.11, no.8,pp.661-697,pls. 90-92.

37- Henson, F. R. S., 1950. Middle Eastern Tertiary Peneroplidae (Foraminifera),

with remarks on the phylogeny and taxonomy of the family, The West Yorkshire Printing Co. Lim., Wakefield, England, p. 1-70.

38- Hofker, J., 1951, The foraminifera of the Siboga expedition. Part III. Siboga – Expeditie, Monographie Iva.Leiden: E.J.Brill, p.1 – 513.

39- Hofker, J., 1956, Tertiary foraminifera of coastal Ecuador: part II. Additional notes on the Eocene species , Journal of paleontology v. 30, p. 891 – 958.

40- Kaufmann, F. J., 1867, Der Pilatus, geologisch Untersucht und Beschrieben, Beit. Geol. Schw., v.5, p. 1-166.

41- Kiselman, E, N., 1972, verkhnemelovye, paleotsenovye foraminifery nnovogo roda spiroplectinella, trudy sibirskoyo Nauchno Issledovatel skogo Instituta Geologii. Ministerstva Geologii I okhrany Nedrv SSSR, Novosibirsk v. 146, p. 134-140.

42- Lamarck, J. B., 1812, Extrait du cours de zoologie du muse'um d’histoire naturella sur Les animaux invertebres .Paris: d’Hautel, p.1-127.

43- Lemoine, P., and Douville, R., 1904, Surle genre Lepidocyclina Gumbel. Soc. bot. Fr., Mem. Pal., Paris. v. 12, fasc. 2,  no. 32, p. 5- 41.  

44- Linne, C., 1758, Systema Naturae., v. 1, 10th ed., Holmiae [Stockholm]: L. Salvii.

45- Loeblich, A. R. and J. H., Tappan, 1988, Foraminiferal General and their Classification., Van Nostrand Reinhold Co., 2 vols, pls. 847. New York, 869p.

46- Mallory V. S., 1959, Lower Tertiary isostratigraphy of the California coast Ranges. Tulsa, Oklaboma, U. S. A.

47- Marie, P., 1955, Quelques genres  nouveaux de foraminiferes du Cretace a facies recifal, in Comp. Ren. 19th Congr. Geol. Inter.,  Alger 1952, sect. 13, fasc. 15, 117-124. Asu area, Timor. Indonesian Jour. Nat. Sci., Bandung, Java, 11(1-3), p.78-80.

48- Mohsenul Haque, A. F. M., 1959, The Foraminifera of the Ranikot and the Laki of the Nammal Gorge, Salt Rang, Volume I, p.1-300.

49- Montfort, P. Denys de, 1808, Conchyliologie Systematique et Classification Methodique des Coquilles, v. 1, Paris: F. Schoell.

50- Nuttall, W, L, F., 1932, Tertiary foraminifera from the Naparina region of Trinidad (B.W.I), Quaterly. Your. Geo. Sco. of London, v. 84, p. 57-116:  pls, 3-8.

51- Papp, A. and Schmid, M. E., 1985, Die fossilen Foraminiferen des rtiaren Beckens Von wien Revision der Monographie Von Alcide d`Orbigny (1846), Abhandle. Geol. Bundesanst., Vienna, v.

52- Orbigny, d’ A., 1825, Tableau methodique de la classe des Cephalopodes Annal. Sci. Natur., v.7, p. 245-314.

53- Orbigny, d’ A., 1826, Tableau methodique de la classe des Cephalopodes Annal. Sci. Natur., v. 7, p. 245-314.

54- Orbigny, d’ A., 1839, Foraminiferes, in Roman de la Sagra. Hist. Phys. Pol. Natur. Cuba, Paris: Arthus Bertrand .

55- Orbigny, d’ A.,1846, Foraminiferes fossils du bassin tertraire de vienne(Austriche) .Gide et comp,pavis, 312p.                                                                                 

56- Rahaghi, A., 1980, Tertiary faunal Assemblage of Qum-Kashan, Sabzewar and Jahrum area,. Nat. Iran. Oil  Co., Geol. Lab. Public., no. 8.

57- Reichel, M., 1937, Etude sur les Alveolines, Mem. Soc. Paleo. Swisse., p. 57-59, 1-147.

58- Reuss,A.E.,1848. Die fossilen Polyparien Des Wiener Tertiarbeckens Natuwissenschaftliche Abhand Wien v. 2 (1), p. 1-109.

59- Reuss, A. E., 1855, Die Versteinerungen der bohmischen Kreide formation. I:stuttgart, p.1-58, pls,1-13

60- Reuss, A. E., 1860, Uber Lingulinopsis , eineneue Foraminiferren – Gattung aus dem bohmischen Planer, ges. Wiss. Prag, Mathematisch – Naturwissenschaftliche Classe, 1860, p. 23-24.

61- Risso, A., 1826, Histoire Naturexe des principales productions del Europe Meridionale et particulierment de celles des Environs de Nice et desnAlpes Maritimes, v. 5. paris: F.G.levrault.

62- Rzehak, A., 1885, Bemerkungen uber einige foraminiferen der Oligocene Formation, Verhand. Natur. Ver. Brun(1884 ), v. 23, p. 123-129.

63- Saidova , KH. M., 1975, Bentosnye Foraminifery Tikhogo Okeana [Benthonic foraminifera of the Pacific Ocean], 3 v., Moscow: Institut Okeanologii P. P. Shirshova, Akad. Nauk SSSR.

64- Saidova, KH. M., 1981, Osovremennom sostoyanii sistemy nadvidovykh taksonov  Kaynozoyskikh bentosnykh foraminifer [On an uptodate system of supraspecific taxonomy of Cenozoic benthonic foraminifera ]. Moscow: Institut Okeanologii P. P. Shirshova, Akad. Nauk SSSR.

65- Schlumberger, C., 1898, Note sur le genera Meandropsina Mun.-Chalm., n. g., Bull. Soc. Geol. France, ser. 3,26, p. 336- 339.

66- Schultze, M. S., 1854, Uber den Organismus der Polythalamien (Foraminiferen), nebst     Bermerkungen uber die Rhizopoden im Allgemeinen. Leipzig: Wilhelm Engelmann.

67- Schwager, C., 1876, Saggio di una classificazione dei foraminiferi avuto riguardo alle loro famiglie naturali, Boll. R. Comi. Geol. Italia,v. 7, p. 475 – 485.

68- Schwager, C., 1877, Quadro del proposto sistema di classificazione dei foraminiferi con guscio, Bull. Comi. Geol. d’Italia, v. 8, p. 18-27.

69- Todd, R., 1952, Vicksburg (Oligocene) Smaller Foraminifera from Mississippi, Geological survey professional paper 241, united state government prenting office, Washington: 1952 p-1-53.

70- Walker, G. and Jacob, E., 1798, in KanMacher, F., Adams Essays om the microscope . 2 nd Edition:London, pp.1 – 712; pls. 1 – 32.

71- Wedekind, P.R., 1937, Einfuhrang in die Grundlagen der historischen Geologie Band II. Mikrobiostratigraphie di Korallen – und

Foraminiferenzeit. Stuttgart: Ferdinand Enke.