دانشگاه اصفهان پژوهش های چینه نگاری و رسوب شناسی 2008-7888 26 2 2010 06 22 Microfacies, sedimentary environment and geochemistry of Surmeh Formation sediments in Oshtorankuh area, High Zagros میکروفاسیس ، محیط رسوبی و ژئوشیمی رسوبات سازند سورمه در منطقه اشترانکوه، زاگرس مرتفع 49 70 16718 FA مریم میرشاهانی دانشجوی دکتری دانشگاه شهید بهشتی محمد حسین آدابی استاد گروه زمین شناسی دانشگاه شهید بهشتی عباس صادقی دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-5515-0781 محمدرضا کمالی دانشیار گروه زمین شناسی پژوهشگاه صنعت نفت محمود معماریانی دانشیار گروه زمین شناسی پژوهشگاه صنعت نفت Journal Article 2016 06 14 Surmeh Formation in Oshtorankoh area in High Zagros, (southwest of Iran) has 360 meters thickness and consists of limestone and dolomite. Petrographic studies and facies analysis indicate that the Surmeh carbonates are formed  of 16 facies in four facies belts including  tidal flat, lagoon, shoal and open marine, in a platform  ramp type. Petrographic evidences  and elemental and oxygen and carbon isotope values show that this formation is deposited in a sub-tropical environment with original aragonite mineralogy. Bivariate  plots of Sr/Ca  and δ¹⁸O versus Mn values, also illustrate that Surmeh limestones are affected by meteoric diagenesis in a closed to semi-closed system. Palaeotemperature calculation, based on the heaviest oxygen isotope value in lime muds of the  Surmeh Formation and δw of Jurassic about -1.2 ‰ SMOW, shows that ambient water temperature was around 21.8 ºC during the deposition of this formation. .   <strong> </strong> سازند سورمه در منطقه اشترانکوه، در زاگرس مرتفع (جنوب غرب ایران) با 360 متر ضخامت از سنگ آهک و دولومیت تشکیل شده است. مطالعات پتروگرافی  و آنالیز رخساره ای نشان میدهد که کربناتهای سورمه متشکل از 16 رخساره میکروسکوپی است که در قالب 4 کمربند رخساره ای جزرومدی، لاگون، سد و دریای باز در یک پلاتفرم رمپ کربناته  نهشته شده است. شواهد پتروگرافی و داده های عنصری و ایزوتوپ اکسی‍ژن و کربن نشان میدهد که این سازند در یک محیط نیمه-حاره ای نهشته شده و کانی شناسی اولیه آن آراگونیت بوده است. ترسیم تغییرات نسبت Sr/Ca  و ایزوتوپ اکسیژن 18 در مقابل مقادیر منگنز نشان می دهد که سنگ آهک های سورمه  تحت تاثیر دیاژنز متائوریک در یک سیستم بسته تا نیمه بسته دیاژنتیکی قرار گرفته است. محاسبه درجه حرارت قدیمه بر اساس  سنگین ترین مقدار ایزوتوپ اکسیژن در گل های آهکی سازند سورمه و با در نظر گرفتن مقدار ایزوتوپ اکسیژن 18 آب دریا در زمان ژوراسیک که معادل SMOW ‰2/1- است، نشان می دهد که دمای  آب در زمان رسوبگذاری این سازند حدود 8/21 درجه سانتیگراد است.   https://jssr.ui.ac.ir/article_16718_e21ba9138b95fb69350bae87251d334d.pdf