دانشگاه اصفهان پژوهش های چینه نگاری و رسوب شناسی 2008-7888 32 3 2016 09 22 Late Permian Early Triassic conodonts of the Zal section at the northwest of Iran کنودونت‌های پرمین پسین ـ تریاس پیشین برش زال در شمال باختر ایران 55 74 20876 10.22108/jssr.2016.20876 FA عبیر عیسی کارشناس ارشد زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران عباس قادری استادیار، گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران علیرضا عاشوری استاد، گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران دیتر کورن استاد، موزه تاریخ طبیعی برلین، آلمان Journal Article 2016 11 26 In this research, gray, green, red to cream limestone, shale and marly deposits of the Julfa, Alibashi and lower part of Elikah Formation at the Zal stratigraphic section, NW Iran, with 67.20 meter thickness have been studied based on conodonts. This investigation is led to identification of 27 species and 4 subspecies belong to 5 different genera of conodonts while a proposed new subspecies Clarkina leveni zalensis n. sub sp. belonging to the species Clarkina leveni have been described. Also, 18 conodont zones with the age of Wuchiapingian – Griesbachian have been determined. Amongst them, 5 biozones belong to Wuchiapingian, 10 to Changhsingian and 3 to Griesbachian whereas the Late Permian extinction horizon is located on the upper surface of the Paratirolites Limeston last bed like other sections in the Alibashi Mountains re gion. In addition, Wuchiapingian – Changhsingian boundary is located at the Julfa to Alibashi formations boundary and the Permian – Triassic boundary placed at the gray calcareous parts of the lower Elikah Formation, +0.90 m above the extinction horizon. Unlike some recent entries, the boundary between Alibashi and Elikah formations are continuous due to the presence of two conodont zones Clarkina meishanensis – Hindeodus praeparvus As. Zone and Merrillina ultima – Stepanovites ?mostleri As. Zone in the marine shaly Araxes member and lower carbonate part of the Elikah Formation, occurrence of small orthotetid brachiopods, bellerophontid gastropods and numerous Bairdiidae ostracods in this shaly member even several preceding geochemical and isotopic studies. در این پژوهش، ردیف‌های سنگ آهکی، شیلی و مارنی خاکستری، سبز، قرمز و کرم رنگ سازندهای جلفا، علی باشی و ابتدای سازند الیکا در برش زال، شمال باختر ایران، به ضخامت مجموع 20/67 متر از دیدگاه زیست چینه‌نگاری بر اساس کنودونت‌ها بررسی شده‌اند. این مطالعه به شناسایی 27 گونه و 4 زیرگونه متعلق به 5 جنس از کنودونت‌ها انجامیده ضمن این که یک زیرگونه پیشنهادی جدید به نام Clarkina leveni zalensis n. sub sp. نیز تشریح گردیده است. همچنین تعداد 18 بیوزون کنودونتی مختلف که مؤید سن ووچیاپینگین تا گریسباخین پیشین هستند، در این برش شناسایی شده‌اند. از این میان تعداد 5 بیوزون متعلق به زمان ووچیاپینگین، 10 بیوزون متعلق به زمان چانگزینگین و 3 بیوزون هم متعلق به زمان گریسباخین هستند، ضمن این که همچون دیگر برش‌های چینه‌شناسی منطقه کوه‌های علی باشی، افق انقراض انتهای پرمین در سطح بالایی آخرین لایه سنگ آهک‌های حاوی Paratirolites قرار گرفته است. بر این اساس، مرز ووچیاپینگین ـ چانگزینگین در گذر سازند جلفا به سازند علی باشی قرار گرفته و گذر پرمین ـ تریاس (چانگزینگین ـ گریسباخین) در فاصله 9/0+ متری از سطح بالایی افق انقراض و درون سنگ آهک‌های خاکستری رنگ ابتدایی سازند الیکا جای دارد. برخلاف برخی نوشته‌های اخیر و با توجه به حضور دو بیوزون کنودونتی Clarkina meishanensis – Hindeodus praeparvus As. Zone و Merrillina ultima – Stepanovites ?mostleri As. Zone در عضو کاملاً دریایی ارس و بخش‌های کربناته ابتدای سازند الیکا و نیز حضور بازوپایان کوچک اورتوتتید، شکم‌پایان بلروفونتید کوچک و نیز حضور فراوان استراکودهای Bairdiidae در این عضو شیلی و همچنین مطالعات ژئوشیمیایی و ایزوتوپی متعدد پیشین، مرز سازندهای علی باشی و الیکا کاملاً پیوسته است. . https://jssr.ui.ac.ir/article_20876_ccf9799f000bee53e8e60cc93a590de8.pdf