دانشگاه اصفهان پژوهش های چینه نگاری و رسوب شناسی 2008-7888 32 3 2016 09 22 Biostratigraphy of Abderaz Formation based on calcareous nannofossils in eastern Kopet-Dagh (Ghareh-Soo Section) بیوستراتیگرافی و پالئواکولوژی سازند آبدراز بر اساس نانوفسیل‌های آهکی در شرق کپه داغ (برش قره‌سو) 93 108 20878 10.22108/jssr.2016.20878 FA نسیم موسوی دانشجوی دکتری زمین‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران انوشیروان کنی استادیار گروه زمین‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران عبدالمجید موسوی نیا استادیار گروه زمین‌شناسی دانشگاه پیام نور مشهد، ایران Journal Article 2016 11 26 Abderaz Formation is studied along Ghareh-Soo stratigraphic section, in eastern part of Kopet-dagh Sedimentary Basin which measures 958 meters in thickness. Nannofossil bioevents have been utilized to biostratigraphically classify the exposed sedimentary succession based on schemes of Sissingh (1977 modified by Perch-Nielsen, 1985), Roth (1978 modified by Bralower et al., 1995) and Burnett et al. (1998) and accordingly the rocks are attributed to Late Cenomanian to Early Campanian time interval. The results of palaeoecological studies along the succession show a decrease in high fertility marker taxa like Biscutum spp., and point to warm and oligotrophic surface water conditions in the late Cenomanian sediments i.e. upper parts of Aitamir Formation. A relative increase in high fertility taxa at the base of Abderaz Formation spanning the Cenomanian-Turonian boundary interval is also distinguishable. The Turonian part of Abderaz Formation is characterized by an increase in diversity and abundance of forms belonging to family Polycylolithaceae. Appearance of cool water taxa such as Gartnerago segmentatum, Ahmuellerella octoradiata and Kamptnerius magnificus in middle part of Abderaz Formation may probably be an indication of the Late Turonian to Campanian gradual and continuous cooling. در این مطالعه سازند آبدراز در شرق منطقه کپه داغ در برش قره سو بر اساس نانوفسیل‌های آهکی مورد مطالعه قرار گرفت. ضخامت سازند آبدراز در این برش 958 متر است. زون‌های زیستی شناسایی شده در این برش شامل زون‌های CC11 تا CC20 هستند که بر اساس آن‌ها سن سنومانین پسین تا کامپانین پیشین برای سازند آبدراز تعیین شده است. مطالعات پالئواکولوژیکی در طول توالی مورد مطالعه، برای رسوبات انتهایی سازند آیتامیر، با سن سنومانین پسین، فراوانی کم گونه‌های شاخص میزان مواد مغذی در آب‌های سطحی مانند Biscutum spp. و شرایط آب‌های سطحی گرم و الیگوتروف را نشان می‌دهد. در اوایل سازند آبدراز، در رسوبات مربوط به انتهای سنومانین پسین و مرز سنومانین/تورونین فراوانی نسبی گونه‌های شاخص مواد مغذی در آب‌های سطحی ، افزایش می‌یابند. در اوایل تورونین انواع گونه‌های نانوفسیلی از خانواده Polycyclolithaceae  به تدریج گسترش می‌یابند. ظهور گونه‌های شاخص آب‌های سرد مانند Gartnerago segmentatum، Ahmuellerella octoradiata و Kamptnerius magnificus در بخش میانی سازند آبدراز، تأثیر سرد شدن تدریجی از تورونین پسین تا کامپانین را نشان می‌دهد. شرایط یوتروف در تورونین به شرایط الیگوتروف تا مزوتروف در دوره کنیاسین تغییر می‌کند. دوره سانتونین با شرایط یوتروف با آب‌های سطحی مغذی مشخص می‌شود و در ابتدای کامپانین شرایط مزوتروف برای انتهای سازند آبدراز پیشنهاد می‌شود. https://jssr.ui.ac.ir/article_20878_df3399f41e8155ad15b1e4608806b772.pdf